يادمان شقايق

قافله عمر با سرعت به پیش می رود و در میانه اندک غفلتی کافی است تا آدمی از همه چیز و حتی هستی خویش جا بماند عجیب است رسم این زندگانی

آری در قتلگاه سید شهبدان اهل قلم اگر به گوش دل بشنوی صدای بال ملائک را خواهی شنید و شاید همین سبب پرواز او شد ... چه زود گذشت ....

و بعد از شلمچه و فکه و طلائیه و هویزه و .... شاید صدای بال ملائک را و پناهگاهم هنگامی که دل تنگ می شوم فقط دو نقطه می ماند

آدمیان که هیچ ملائک برایم دعا کنید

 یکی بهشت زهرا حرم امام و مزار شهدا و دیگری مزار شهید گمنام

یا رب....

/ 0 نظر / 17 بازدید